Εκδόσεις

       


Περιεχόμενα

Α. Η είσοδος στην ανάλυση

Michele Βenhaϊm: «Με την προσφορά δημιούργησα τη ζήτηση»: Για µια κλινική των άκρων            

Claudine Casanova: Από τη θυσία στη συγκατάθεση

Λίσσυ Κανελλοπούλου: Η είσοδος στην ανάλυση και η επιθυµία του αναλυτή            

Pascale Macary-Garipuy: Κλινική µε τοξικοµανή υποκείµενα: Ποιες είναι οι τεχνικές δυσκολίες που προκύπτουν από τη συµπερίληψή της στη νεωτερικότητα;          

Michel Mesclier: Το παιδί στο κατώφλι            

Isabelle Morin: Η είσοδος στην ανάλυση ιδωµένη από την πλευρά του περάσµατος

Πάνος Παπαθεοδώρου: Ανάµεσα στην είσοδο και στο πέρασµα η άγνοια       

Δηµήτρης Σακελλαρίου: Η αλλαγή στον λόγο              

Ελένη Στάµου: Πώς µια πράξη µπορεί να ανοίξει έναν τόπο οµιλίας στο πλαίσιο ενός ψυχιατρικού θεσµού;             

Veronique Sidoit: Προκαταρτικές συνεδρίες: Το βήµα προς την είσοδο          

Laure Thibaudeau: «Πώς να κινήσω το ενδιαφέρον του αναλυτή σχετικά µε το ερώτηµά µου;»: Η αναλυτική συνάντηση από την πλευρά του αναλυόµενου

Β. Το πέρασµα           

Pierre Bruno: Η εµπειρία του περάσµατος      

Fabienne Guillen: Ο ακρογωνιαίος λίθος του περάσµατος      

Patricia León-Lopez: Το πέρασµα       

Pascale Macary-Garipuy: Ποιητική του υποκειµένου, αλχηµεία του λόγου 

Isabelle Morin: Το πέρασµα και το πραγµατικό           

Πάνος Παπαθεοδώρου: Το µέληµα του pαssαnt          

Elisabeth Rigal: Κλινική του περάσµατος        

Marie-J ean Sauret: Νο pasaràn!        

Chantal Thirion-Delambre: Πέρασµα και πίστη         

Laure Thibaudeau: Το πέρασµα µέσα στο πέρασµα


Η είσοδος στην ανάλυση, που εν τέλει καθορίζει και τη δυνατότητα να υπάρξει πέρασμα, προϋποθέτει ότι το υποκείμενο θα αμφισβητήσει τη θέση του, προϋποθέτει την παρουσία, την τοποθέτηση και την ευθύνη του υποκειμένου. Ντετερµινισµός και ελευθερία, εκεί είναι που το υποκείμενο είναι πιο κοντά στο πραγματικό ή σε ένα μέρος του πραγματικού, για να είμαστε ακριβείς, ταπεινόφρονες και έντιμοι. Και όταν γίνει η είσοδος στην ανάλυση το υποκείμενο δεν µπορεί παρά να παραμείνει δια παντός πλέον εγγεγραµµένο στον αναλυτικό λόγο µε τις απαιτήσεις του.

Η μετάδοση του ψυχαναλυτικού λόγου δεν είναι κάτι που έγκειται στην ιδιώτευση μεταξύ αναλυτή και αναλυόμενου, σύµπτωµα και αυτό της εποχής µας. Αντιθέτως, αφορά στην αναλυτική κοινότητα και στη δυνατότητα του αναλυόμενου να δώσει λόγο µε την αριστοτελική έννοια γι’ αυτό που τον οδήγησε στο πέρασμα από τη θέση του αναλυόμενου στη θέση του αναλυτή, υπερβαίνοντας τη μεταβιβαστική σχέση µε τον αναλυτή του. Αυτή η δυνατότητα δίνεται μέσα από το πέρασμα· εκεί µπορεί να επιβεβαιωθεί από κάποιους άλλους ότι υπήρξε ανάλυση, µε την έννοια ότι διαμορφώθηκαν οι συνθήκες γι' αυτό που αποτελεί τον κινητήρα της αναλυτικής διαδικασίας: την επιθυμία του αναλυτή. Η διάταξη του περάσματος - επινόηση του Λακάν - προϋποθέτει το πέρασμα που έλαβε χώρα στην αναλυτική διαδικασία, αλλά και µια πράξη άλλης τάξης για εκείνον που αποφασίζει να παρουσιαστεί στη διαδικασία μαρτυρίας, εκεί που ανοίγει πραγματικά ο δημόσιος χώρος του αναλυτικού λόγου.

[…] Η ιδέα του Λακάν ήταν η σύνταξη ενός γραφήματος που το διέπει ένας νόμος ο οποίος, στοιχείο προς στοιχείο, είναι προϊόν µιας συλλογικής λογικής, δηλαδή µιας λογικής θεµελιωµένης στον διαγραµµένο Άλλο και όχι στην ταύτιση, όποια κι αν είναι αυτή, µε έναν συνεκτικό Άλλο. […] Είναι εξάλλου αυτό στο οποίο ο Φρόιντ είχε ανοίξει τον δρόμο αποκαλύπτovτας δημόσια τα όνειρά του ...


ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΙΩΝ

 
Έκδοση του Συλλόγου

PIERRE BRUNO - UNE PSYCHANALYSE: DU REBUS AU REBUT

Nancy Barwell, Pierre Bruno, Veroniqué Sidoit - Le Savoir Du Psychanalyste

MARIE-JEAN SAURET - MALAISE DAN LE CAPITALISME

PSYCHANALYSE 28 - LACAN ET WITTGENSTEIN

PIERRE BRUNO - Lacan Passeur de Marx - L' invention du symptôme

PIERRE BRUNO - LA PASSE

ISABELLE MORIN - La Phobie, Le Vivant, Le Féminin

Sidi Askofaré - D'un discours l'Autre

Θάνος Λίποβατς - Η απατηλή σαγήνη και η διαβρωτική βία του κακού

Για να λαμβάνετε ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας, συμπλρηρώστε το e-mail σας.